May Pope Man o Wala

“We are all God`s Children

   We are all the same”

   Yan ang dalawa sa mga linya ng awiting naging tema sa pagdalaw ni Pope Francis sa Pilipinas. Ngunit ano nga ba ang nais iparating nito? Ano ang layunin ng Santo Papa sa pagdalaw niya sa bansa? At ano ang naging epekto nito sa bayan at sa mga mamamayan?

    Kung ating pakalilimiing mabuti ang mensahe ng awitin, simple lang naman ang nais iparating nito sa sino mang taong nakikikinig. Nais nitong ipabatid na ang lahat ng tao ay pantay-pantay. Ano man ang iyong lahi, relihiyon, kulay ng balat, lenguwahe at katatayuan sa buhay, isa ka rin sa mga anak ng diyos. Kaya naman hindi dapat magkaroon ng puwang ang diskriminasyon sa ating lipunan. Walang karapatan ang sinuman na maliitin at apihin ang kanyang kapuwa tao dahil lamang sa inaakala niyang nakatataas at nakalalamang siya dito sa ilang aspeto.

    Ihinahatid din ng awiting ito ang diwa ng pagbibigayan. Ayon nga sa Santo Papa “We must learn how to give even in our own poverty”.  Sa mga salita niyang ito, mapagtatanto natin ang katotohanan na hindi lang ang mga mayayaman ang may kakayahang magbigay at tumulong sa mga naghihikahos at nangangailangan. Maging ang mga wala rin o ang tinaguriang mahihirap ay may kakayahan ding makatulong sa kanyang kapuwa kapus-palad. Sapagka`t ibat-iba ang paraan ng pagbabahagi, may ilang paraan ng pagtulong na kayang ibigay ang isang mahirap sa kapuwa niya kulang-palad. Ayon nga sa kasabihan ng matatanda “Ang tubig sa batis ay madaling salukin kumpara sa tubig ng ilog na malalim”.

  

     Ang pagbisita ni Pope Francis sa Pilipinas ay tila ba isang muling pagkabuhay sa simbahang Katoliko Romano. Kung ating aalalahanin, matatandaang ilang ulit nang ibinalita ang resulta ng ilang servey kung saan lumalabas na kakaunti na lamang ang bilang ng mga Katoliko na aktibo sa pagsisimba. Sa kanyang pagdating ay tila ba nadiligan ang isang halaman na unti-unti nang dinadaig ng mga damo at tinutuyo ng mabagsik na araw. Ang halamang tinutukoy ko ay walang iba kundi ang pananampalataya at simbahang Katoliko Romano.

    Para naman sa bayang nananahan sa silong ng mapagpalang langit ng silanganan. Ang pagbisita ni Lolo Kiko bilang haligi ng simbahang Katoliko at itinuturing ng ilan bilang isa sa kahalili ng diyos sa balat ng lupa ay isang matagumpay na araw.  Napagtagumpayan ng bayan na ipakita sa pagkakataong ito ang kanyang hindi matatawarang kakayahan na mabuklod at magkaisa para sa isang natatanging layunin.

   Bilang isang kabataang sinibulan ng damdaming makabayan, bagaman hindi isang katoliko, ay nagpapasalamat ako sa Santo Papa. Sa aking diwa ay sumibol ang isang hiling-panalangin, na sana, ay manatili sa puso ng bawat Pilipino ang naging mensahe ng pagpagdiriwang na ito. Tayong lahat ay anak ng diyos at yan ay totoo may Pope man o wala.

Pope Francis sa Pilipinas: Ano Ang Dapat Asahan

Ang katatapos lamang na pista ng Poong Nazareno ay isang kaganapan na nagpapatunay sa pagiging isang bansang Kristiyano ng Pilipinas. Libo-libong deboto ang dumayo sa Quiapo at Pumila sa Grand Stand para humalik sa paa ng itim na Nazareno. Isang gawing nagpapakita ng malalim na pananampalataya sa poong manunubos.

Nitong mga nakaraang araw naging maingay sa midya ang nalalapit na pagbisita ng Papa ng Katoliko Romano sa bansa na si Pope Francis. Naging usap-usapan din ito maging sa sosiyal midya. Ngunit ano nga ba ang inaasahan natin sa pagdating ng kataas-taasang taga-pangulo ng simbahang katolika? May maitutulong ba ito sa bansa? Ano ang magagawa ng pagdalaw na ito para sa mga mamamayan? Narito ang aking palagay

Ang pagbisita ni Pope Francis, bilang pinakamataas na opisyal ng simbahang katolika at simbolo ng kabanalan, ay inaasahang aakit ng ng milyon-milyong kristiyano mula sa ibat-ibang sulok ng bansa at maging ng mga dayuhan mula sa Asya. Kaya naman naging maagap at mahigpit ang paghahanda para dito. Asahan na nating magmimistulang malaking parking lot ang mga pangunahing kalsada sa Maynila. Sa kabila nito ang pagbuhos ng mga tao ay isang malaking oportunidad para sa mga maliliit at big time na negosyante.

Si Pope Francis bilang isang tagapag-dala ng mabuting balita ng Diyos ay may kakayahang makapagtatak ng isang inspirasyon sa mga mamamayang Pilipino. Ang kanyang mensahe ay maaaring bumuhay ng mga kaluluwa ng mga Pilipinong lugmok sa pagkatigatig mula sa samu`t-saring iskandalo ng gobyerno. Mayroon itong hindi matatawarang kakayahan upang maiangat mula sa pagkalugmok ang mga pusong naghihikahos at nababagabag mula sa mga pagdurusa at kasalanang hindi maisiwalat kanino man.

May maitutulong ba ito sa bansa? Mayroon, sapagkat ang banal na mensahe ni Pope Francis bilang kahilili ng diyos sa lupa ay may kakayahang magdala ng diwa ng pagbabago. Isang pagbabago sa kaisipan ng bawat Pilipino.

Sa pagbisita ni Pope Francis, inaasahan kong bibigyang diin niya na hindi kailanman magiging sapat ang panalangin gaano man ito kataimtim. Nais kong ipaliwanag niya sa mga minamahal kong kababayan na mahalaga ang pagkilos upang maisakatuparan ang bawat kahilingang isinasangkap natin sa bawat panalangin. Inaasahan kong ipararating niya na ang bawat tao ay pantay-pantay, ano man ang anyo, salita, kulay, at katatayuan sa buhay. Hinihiling ko rin na sana`y bigyang diin niya ang diwa ng pagkakaisa at ang kahalagahan nito para sa isang bansang nananahan sa silong ng isang mapagpalang langit.

Impluwensya ng Kristiyanismo sa Kulturang Pilipino

Anu-ano Ang Mga Impluwensiya ng Kristiyanismo sa Kulturang Pilipino?

        Malaki ang impluwensya ng Kristiyanismo lalung-lalo na ang simbahang Katoliko Romano sa kasulukuyang kultura ng Pilipinas. Makikita ito sa ating mga pang araw-araw na kilos at gawi. Maging ang ating mga paniniwala ay lubos na naapektuhan ng simbahan.

Pagdiriwang ng Pista (Patronal Town or Barangay Fiesta)

       Ang pagdaraos ng mga kapistahan ay isang tradisyon na may malalim na impluwensyang kristiyano. Nang dumating ang mga kastila dala ang relihiyong kristiyano, malugod natin itong tinanggap. Kaalinsabay ng paglaganap ng kristiyanismo ay ang pagtatalaga ng isang santong patron para sa isang bayan o pamayanan. Para sa mga patron ay nagtalaga tayo ng isang araw ng pasasalamat at ito ay kilala bilang araw ng pista.

       Isa sa pinaka kilalang kapistahan ay ang  kapistahan ng San. Isidro Labrador ang Patron ng mga magsasaka. Ang kapistahan ay karaniwang nagaganap sa mga araw ng mayo sa ibat-ibang bayan sa mga lalawigan ng Pilipinas.

      Maibibilang sa mga tanyag na kapistahan ang Aranya`t Baluarte Festival sa Gumaca Quezon, dinarayo ito ng mga turista mula sa ibat-ibang panig ng Pilipinas at ibang bansa. Ang pinaka tampok sa pagdiriwang na ito ay ang mga magaganda at makukulay na baluarteng may ibat-ibang disenyo ng pagkaka-palamuti. Sa mga baluarteng ito isinasabit ang mga gulay, prutas, mga kakanin at maging mga alagang hayop at isda. Ang bawat laman ng mga baluarte o arko ay ibinabagsak matapos dumaan sa ilalim nito ang dibuho ng banal na Patron San Diego De Alcala. Ang kapistahan ay may diwa ng pasasalamat para sa masaganang ani.

          Ipinagdidiwang din natin ang ilang mga kapistahang may kaugnayan sa mga pangyayari sa Bibiliya. Isang halimbawa nito ay ang Moriones festival ng Marinduque kung saan, inaalala ang paghagad sa kristo. Isinasagawa ito ng mga Morion na may mga makukulay na mascara at kasuotan.

Ang Flores de Mayo

   Ang Flores De Mayo ay isang pistang alay sa Birheng Mariya na ginaganap mga araw sa buwan ng Mayo. Sa buong panahon ng Mayo isinasagawa ang mga debosyonal sa Kabana-banalang Birheng Maria gaya ng pag-usal ng Santo Rosario o Novena at iba pang pananalangin. Nagkakaroon din ng parada ng mga Reyna sa isang pag-ganap na tinatawag na Santacruzan.

Pagdaraos ng Semana Santa

        Kung meron mang mas mahalagang pagdidriwang na mai-uugnay sa Kristiyanismo, ito ay ang pagadaraos ng Mahal na Araw o Semana Santa. Isang panahon partikular sa mga araw ng Abril. Sa mga araw na yaon inaalala ang naging paghihirap ng Banal na Kristo sa Krus. Sa makatuwid ito ay ang pagbabalik tanaw sa ginawang pagtubos ni Kristo Hesus sa kasalanan ng sanlibutan. Sa panahon ng Semana Santa isinasagawa ang "Pabasa" o ang pagbasa sa Pasyon ng Mahal Na Hesus. Marami rin sa mga Pilipino ang nagpepenitensiya bilang abolusyon at pagsisisi sa mga nagawang kasalanan.

        Lubos na kasiya siya ang mga araw ng pagdiriwang ng kapistahan. Maging ito man ay pasasalamat o pag-alala ng kabayanihan ng isang Patron. Ito ay nagpapakita kung paano natin lubos na tinanggap at niyakap sa ating mga sarili ang relihiyong dinala ng mga mananakop na Kastila, ang Kristiyanismo.

Lawrence Avillano, L.P.T.